Το μικροπραγμονείν κακόν

Εσχάτως, η κατά τα λοιπά γεραρή Ένωση Βυζικιωτών, δια του αξιότιμου Προέδρου της Κου Γιώργη Αναστόπουλου, έχει υιοθετήσει ακρίτως τη σπουδαιοφανή πρόταση του Κου Παρασκευά Παρασκευόπουλου περί μετονομασίας του Κέντρου Υγείας Τροπαίων σε Κέντρο Υγείας Τροπαίων «Ιωάννης Κουντάνης».
Χωρίς την παραμικρή διάθεση εμπλοκής σε τέτοιου είδους μάταιες και ανώφελες διαμάχες επί ελάχιστης σημασίας παρεμφερών ζητημάτων, τα οποία δεν άπτονται επ’ ουδενί της πρόταξης των προβλημάτων που ταλανίζουν το Κέντρο Υγείας Τροπαίων, η Δημοτική Ενότητα Τροπαίων και ο Σύλλογος Τροπαιατών επιθυμούν να εκφράσουν τη σαφή αντίθεσή τους.
Εν κατακλείδι, θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε σε όλες και όλους, αλλά πρωτίστως σε όσες και όσους ασχολούνται ή επιθυμούν να ασχοληθούν με τα κοινά, το αριστοτέλειο οι περὶ τὰ μικρὰ πολυπραγμονούντες τὸ οὐσιώδες ἀπολέσουσιν. Και, βεβαίως, να προτάσσουν αυτό που δυστυχώς δεν μας χαρακτηρίζει κυρίως ως ανθρώπους, πολίτες και κοινωνία, δηλαδή τον ορθό λόγο και τον κοινό, αν όχι κοινότατο, νου.

                       Ο Πρόεδρος της Δημοτικής Ενότητας Τροπαίων                                Ο Πρόεδρος του Συλλόγου Τροπαιατών
                                       Μαρίνος Δ. Κατσικερός                                                                Κωνσταντίνος Γ. Συριόπουλος

Περί τοῦ Κέντρου Ὑγείας Τροπαίων

   Σχετικὰ μὲ τὸ Κέντρο Ὑγείας  Τροπαίων, τὴν ἵδρυση αὐτοῦ (βλ. κατωτέρω, μετὰ τὸ πέρας  τῆς παρούσης)*  καὶ τὴν σχέση αὐτοῦ  μὲ τὸν ἐκ  Βυζικίου ἀείμνηστον  ἰατρὸν Ἰωάννην Κουντάνην, σχέση πού οὐδέποτε εἰχε, ἔχω ἀναφερθεῖ σὲ σχετικὴ ἀνάρτησή μου στὸ διαδίκτυο, τὴν 15ην Ιανουαρίου, ὅπου ἔγραφα:

«... ὡς Ἰατρὸς,  δὲν ὑπηρέτησε στὰ Τρόπαια. Οὔτε καὶ ἰατρικὸς  τις  χῶρος ὑπῆρχε τότε στὰ Τρόπαια, ὅπου θὰ μποροῦσε νὰ διακονήσει τὴν ἐπιστήμη του, ὁπότε  καί θὰ ἐδικαιοῦτο τιμητικῆς ἀναφορᾶς μετὰ τῶν ἐπίσης ἀξιολόγων Τροπαιατῶν  Ἰατρῶν.

   Ἐντεῦθεν, ἀπορίας ἄξιον, πῶς, ὑπὸ ποίαν λογικὴ καὶ "ἀπὸ ποῦ καὶ ὡς ποῦ", Βυζικιώτης,  θέλουν νὰ τιμηθεῖ εἰς ἄλλο χωρίον, στὰ Τρόπαια, ὅπου δὲν προσέφερεν, ὡς ἀνωτέρω ἐλέχθη, κάτι τὸ ἰδιαίτερον, ..... , "Μνημόσυνο μὲ ξένα κόλλυβα". 

   Διερωτᾶται κανείς, πῶς, οἱ κάποιοι αὐτοὶ κύριοι, οἱ μὴ Τροπαιᾱτες, ἀποφασίζουν  γιὰ τὰ Τρόπαια,  χωρὶς τὰ Τρόπαια, "εἰσβάλλοντες"  οὕτω  εἰς ἀλλότρια κοινωνικὰ δρώμενα, ὡς  ἐὰν τὰ  Τρόπαια ἦταν προτεκτοράτο τους».

   Παρὰ ταῦτα, οἱ ὡς ἄνω " κάποιοι αὐτοὶ κύριοι", πρόεδρος  τῆς  τοπικῆς Ἑνότητας  καὶ  τὸ ἀντίστιχο τοπικὸ Περιοδικό, ἐκμεταλλευόμενοι τὴν ἰδιότητά των, ὑπεισέρχονται, "ὡς μὴ ἔδει", στὰ τῆς πολιτείας ὁμόρων, καὶ δή, πολὺ Ὁμόρων Ἑνοτήτων, Τροπαίων-Βυζικίου.

   Ὁμόρων, ἀδελφικὰ διαβιούντων ἀνέκαθεν. Στὰ βάθη τοῦ χρόνου. Τῆς Ἱστορίας.

   Συντρέχοντες ἀπὸ κοινοῦ Τό Γένος στὰ μαῦρα ἐκεῖνα χρόνια τῆς σκλαβιᾶς.

   Ἀλλὰ καὶ συνοδοιποροῦντες (σὲ χρόνους π.Χ.) δημιουργικὰ καὶ πέραν τῶν συνόρων τῆς Πατρίδας.

   Ἀποτελεῖ ἀπαράδεκτη, ἥκιστα κολακευτική, (... "εἰσβολὴ ἀποτρόπαιη", στὰ  Τρόπαια),  κοινωνικὴ "εἰσβολὴ"(μὲ ὅ,τι τοῦτο, ὁ ὅρος εἰσβολή,  σημαίνει), ὅταν οἱ ἐν λόγω "ἐκπρόσωποι" τῆς ἀδελφικῆς (οὕτως οἱ Τροπαιᾶτες αἰσθάνονται) κοινωνίας τῶν Βυζικιωτῶν, ἀπαιτοῦν τὴν μετονομασίαν τοῦ Κέντρου Ὑγείας Τροπαίων, εἰς Κ. Υ. Ἰωάννου Κουντάνη, πρὸς τιμὴν τοῦ Βυζικιώτη ἰατροῦ Ἰ. Κουντάνη.

   Καὶ διερωτώμεθα, πρὸς τί ἡ ἀναζήτηση ξένων "βάθρων" διὰ νὰ στήσουν  "ἔπαθλα" ποὺ θὰ προξενήσουν (ἀπεύχομαι τοῦτο) ἔριδες καὶ διχόνοια, κὰθ΄ ὅσον μάλιστα τὰ Τρόπαια ἔχουν ἀναδείξει, καὶ ἀναδεικνύουν, ἐξέχοντες ἰατρούς, εὐσυνείδητους Διακόνους τῆς Υγείας, καὶ ἰδιαίτερα θερμοὺς ἀρωγούς, ἰδίως στὶς δύστυχες ἐκεῖνες ἐποχές. 

   Τὸ "τοιοῦτον", ἡ ἀπάδουσα αὐτὴ ἀπαίτηση τῶν ἐν λόγω  "ἐκποσώπων", μετονομασίας τοῦ Κ.Υ.Τ.,  ἀγνοοῦντες καὶ ἐπιδεικτικὰ, ἀποσίᾳ κοινωνικῆς ἀγωγῆς, παραμερίζοντες Αὐτούς,  τοὺς διακεκριμένους Τροπαιᾶτες  Ἰατρούς, ἀποτελεῖ ἀσέβειαν  πρὸς τὴν Κοινωνίαν τῶν Τροπαιατῶν καὶ θ΄ ἀπετέλει ὀνειδισμὸν δὶ΄ Αὐτήν, ἐὰν ἀπεδέχετο τοῦτο.

   Οἱ "Ταγοὶ" τῆς κοινωνίας μας, τὰ πρώην, νῦν καὶ ἑπόμενα Δ. Σ. Ἑνότητας καὶ Συλλόγων καὶ ὁ οἱοσδήποτε Τροπαιάτης, εἰς οἱανδήποτε θέση στὸ κοινωνικὸ γίγνεσθαι, θὰ ἀπέρριπτε μετά περιφρονήσεως τὸ "τοιοῦτον".

Τὴν "Τραμπικὴν" καὶ προκλητικὴ  αὐτὴν εἰσβολή .

   Καί, ΒΕΒΑΙΩΣ , δὲν θ΄ἀπεδέχετο "Νέες Πρέσπες" στὰ ΤΡΟΠΑΙΑ, τὴν Ἀρχαίαν Βερβίτσα.

   Δὲν δύναμαι ν΄ἀποδεχθῶ, δὲν διανοοῦμαι ὅτι εἶναι δυνατὸν νὰ ὑπάρξει Τροπαιάτης ποὺ θ΄ ἀπεδέχετο τοῦτο.

Ἀλλά, καί ποία θά ἦταν ἐν προκειμένω ἡ θέση τῆς Δημοτικῆς ἐκείνης Ἀρχης, προκειμένου ἀποφευχθεῖ τυχόν διάσπαση τῆς "ἑνότητας"  τῶν   Ἑνοτήτων της;   

   Ὅμως, ὁ Τροπαιάτης, ἐν τῇ εὐγενείᾳ του καὶ τὴν ἐν ἐπιγνώσει πορείαν του, "ἐξελέξατο τὴν καλὴν μερίδα", καί, "δὲν τυρβάζει περὶ πολλά".

   Ἐπιζητεῖ τὴν Ὁμόνοια, μὲ σεβασμὸ καὶ διάκριση. 

   Ἡ εὐπρέπειά μας ἀπωθεῖ καὶ προφυλάσσει ἀπὸ προστριβὲς καὶ διχασμούς, κὰθ΄ ὅσον μάλιστα, συζεύξεις οἰκογενειῶν, Τροπαιατῶν-Βυζικιωτῶν, φέρουν "ὁμογενοποιημένες" τὶς δύο αὐτὲς τοπικὲς κοινωνίες.

Μὲ τὴν Ἀγάπη μου

Νίκος Κ. Ἠλιόπουλος

Τροπαιάτης, "ἀμετανόητος"  Βερβιτσιώτης

Ἐπιμύθιον: "Καλὸν ἐστί ", νὰ βοηθήσομε εἰς τὴν ἀπρόσκοπτον ἐπιτέλεση τῶν ἐξεχόντων κοινωνικῶν καθηκόντων του, Τῶν Τῆς Ὑγείας, μακρὰν "Ἠμων τὲ/ Ὑμων", τὸν ἐπαξίως ἐπιλεγέντα διὰ τὰ Τοιαῦτα Καθήκοντα, τὸν Διευθυντὴν  τοῦ Κέντρου Ὑγείας Τροπαίων, Ἀξιότιμον Κύριον Νικόλαον Κακούραν πρὸς τὸν ὁποῖον διατελοῦμε μὲ Ἀγάπη καὶ ἰδιαιτέραν Ἐκτίμηση.

________________________________

*   Εγραφα (τὴν 15ην Ιανουαρίου):  « Ἐν προκειμένω, σχετικὰ μὲ τὸ ἐν λόγω " Ἰατρικὸν Κέντρον Τροπαίων ", θεωρῶ ὑποχρέωσή μου, "πλέον", νὰ ἀφηγηθῶ  τὰ περὶ τούτου, τὸ πῶς δηλαδὴ καὶ πότε ἱδρύθη τό  Ἰατρικό Κέντρο Τροπαίων.

- Αὐτὸ  τὸ "πλέον",  ἀποφυγή προβολῆς, "γάρ". Κεντριζόμενος ,ὃμως,  λόγω τῶν ἀνωτέρω προθέσεων καί διεργασιῶν, ἐφ΄ ὃσον, ἐπαναλαμβάνω, ἓχουν ἀληθείας, δημοσιοποιῶ κατωτέρω, τώρα,  52 περίπου χρόνια μετά, τό ἐν λόγω Ἱστορικό, ὅταν ὑπηρετοῦσα ὡς Νομάρχης στὴν Μαγνησία, στὸν Βόλο.

- Ὁ τότε  Ὑφυπουργός, Περιφερειακὸς  Διοικητὴς  Θεσσαλίας  Ἰωάννης  Λαδᾱς  ἀνέλαβε καθήκοντα Ὑπουργοῦ Κοινωνικῶν  Ὑπηρεσιῶν καί, ἓνεκα τούτου, μετέβη στήν Ἀθήνα, στό ἐν λόγω  Ὑπουργεῖον.

- Ἡ ἄσκηση τῶν καθηκόντων μου, ὡς Νομάρχης στὸν Βόλο, ὑπὸ τὴν ἐποπτείαν του, ὡς πρώην  Ὑφυπουργοῦ Διοικητοῦ Περιφερείας Θεσσαλίας, καὶ διαισθανόμενος ὅτι ἡ ἐκεῖ, εἰς Βόλον, ὑπηρεσία μου εἶχε ἐκτιμηθεῖ  ὑπ΄αὐτοῦ, μὲ ἐνεθάρρυνε νὰ τὸν ἐπισκευθῶ στό Υπουργεῖο, ὅπου καὶ τοῦ ἐζήτησα νὰ βοηθείσει τὴν ἰδιαιτέραν μου Πατρίδα, Τὰ Τρόπαια. Εἰρήσθω, ἐπ΄ αὐτοῦ, ὅτι καὶ αὐτὸς ἦταν Ἀρκάς, ἐκ Δυρραχίου Ἀρκαδίας.

- Τὸ αἴτημά μου αὐτὸ ἐπραγματοποιήθη ΠΑΡΑΥΤΑ(!).     

   Ἐκάλεσε τὸν ἁρμόδιον Διευθυντὴν κ. Βαρβατάκην  Ἀθανάσιον καὶ τοῦ ἒδωσεν ἐντολὴ νὰ συντάξει καὶ τοῦ φέρει πρὸς ὑπογραφὴν τὸ  Ἰδρυτικὸν  Ἰατρικῆς  Μονάδος εἰς Τρόπαια Γορτυνίας τοῦ Νομοῦ  Ἀρκαδίας καὶ ἀποσταλή τούτου, του ιδρυτικου, ἁρμοδίως, στὴν ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ.

-  Ταῦτα.  -

Εὐχὲς πρέπουν, καὶ ὀφείλονται,

Εἰς ΜΝΗΜΗΝ

 τοῦ  ἱδρύσαντος τήν Ἰατρικήν αὐτήν Μονάδα στά Τρόπαια »

Μὲ βαθὺ Σεβασμὸ στὸν Τόπο μας, τὰ Τρόπαια-τὴν Ἀρχαία Βερβίτσα,

Μὲ ἰδιαίτερη Ἀγάπη, Συγχωριανοί μου Τροπαιᾱτες-Βερβιτσῶτες

Νίκος  Κ. Ἠλιόπουλος